Profeti, sal-lAllahu ‘alejhi ue sel-lem, i thirri në Islam njerëzit që nuk ishin muslimanë, i thirri qafirët e Mekkes, qafirët e Kurejshëve, qafirët e arabëve. Ai i thirri në Islam edhe çifutët dhe të krishterët. Pikërisht kjo quhet thirrja tek Allahu. Gjithashtu, ai i thirri Sahabët e tij që të tregohen të palëkundur në hak, të mësojnë Sheriatin dhe detajet e tij. Edhe kjo është thirrje tek Allahu i Lartësuar. Për këtë arsye, ai që thërret në udhëzim do të ketë shpërblim për të gjithë ata që e ndjekin atë udhëzim, pa u pakësuar aspak shpërblimi i tyre.
Për shembull, kur dikush nga ne thërret familjen e tij që të falin namazin:
وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًا ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَٱلْعَٰقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ
“...dhe urdhëroje familjen tënde që të falin namazin dhe tregohu shumë i durueshëm në këtë gjë. Ne s’po të kërkojmë ty që të sjellësh rrizkun; përkundrazi, Ne ta sjellim ty rrizkun dhe përfundimi i mirë është me devotshmërinë!” [Ta-Ha, 132]
Të thërrasësh në shtëpi për mirësi, për morale fisnike, për ibadete, dhe ç'është më e madhe se këto - të thërrasësh për kuptim të patundur rreth teuhidit, për largim nga shirku dhe bidatet dhe nga rrugët që të shpien në to, për praktikim të vazhdueshëm të suneteve, detajisht apo përgjithësisht - të gjitha këto janë forma të thirrjes tek Allahu i Lartësuar.
Prandaj, këtu ne themi se për të thirrur tek Allahu, nuk është kusht përsosmëria e diturisë. Në fakt, ai që thërret tek Allahu bën davet me atë dije që ka mësuar. Kështu që, kush ka mësuar diçka që është hak, ai duhet të thërrasë tek ajo gjë sepse ai e ka mësuar që ajo gjë është hak, bazuar në argumente nga Libri i Allahut dhe Suneti i të Dërguarit të Tij, sal-lAllahu ‘alejhi ue sel-lem. Për këtë arsye, thirrja tek Allahu bëhet gradualisht dhe secili nga ju është i aftë për të qenë thirrës tek Allahu me hakun dhe udhëzimin që ka mësuar. Këtu themi se njeriu nuk duhet të thërrasë në ato gjëra që ai mendon se janë prej diturisë dhe janë prej fesë. Përkundrazi, ai duhet të thërrasë në ato gjëra që i ka mësuar me dije të sigurt nga Kur`ani dhe Suneti ose duke pyetur dijetarët, me dije të vërtetuar dhe të transmetuar saktësisht nga dijetarët në fjalët e të cilëve vlen të bazohet.
Përktheu: Alban Malaj