Burimi: https://x.com/solyman24/status/1943943081931178468
(Dyshimi) Shpifësit thonë: “Shejkh Rabija urdhëron që njerëzit t'u binden udhëheqësve në çdo gjë dhe i ka bërë ata thuajse si të adhuruar."
Si kundërpërgjigje unë them: Pasha Allahun përveç të Cilit nuk ka të adhuruar tjetër me të drejtë përveç Tij. Shejkhu nuk ka kaluar përtej fjalës së Pejgamberit, sal-lAllahu alejhi ue sel-lem, që thotë: 'Njeriu Musliman duhet t'i bindet dhe ta dëgjojë udhëheqësin Musliman në ato gjëra që ai i urren dhe i do përderisa udhëheqësi nuk të urdhëron të bësh gjynahe. Nëse ai urdhëron për gjynahe, atëherë nuk e dëgjon dhe nuk i bindesh atij."
(Dyshimi) Ata thonë: "Shejkh Rabija ua lejon udhëheqësve që të bëjnë mëkate të mëdha."
Unë them: Pasha Allahun, ai nuk e ka lejuar kurrë këtë! Por Khauarixhët me këtë fjalë duan që për shkak të mëkateve të mëdha, t'i shpallin udhëheqësit qafira. Si rrjedhojë, ai që nuk e lejon rebelimin kundër udhëheqësve për shkak se ata kanë toleruar që të bëhen mëkate të mëdha, atëherë ata e akuzojnë atë dijetar se i ka lejuar mëkatet e mëdha. Shejkhu i këshillon udhëheqësit; çdo udhëheqës që e ka vizituar, e ka këshilluar atë.
Njëherë, Shejkhu e vizitoi ish-princin e Medines Fejsal bin Selman dhe e këshilloi atë për diçka që ai mendonte se është e duhur. Ai këshillonte me gjithë shpirt për hatër të fesë së Allahut për gjëra që i shikonte si të nevojshme. Princi, Allahu e ruajttë, e pranonte atë me gjithë respekt dhe buzëqeshje dhe e shikonte atë në fytyrë. E pyes veten me habi: a ishte kjo nga xhelozia që kishte Shejkhu për fenë e Allahut apo ishte nga butësia dhe respekti i princit të nderuar!?
(Dyshimi) Ata thonë: “Ai është dijetar i mbretit që e ka shitur fenë për dunja.”
Unë them: Pasha Allahun, Shejkh Rabij nuk ka ndryshuar ndonjëherë qëndrime për shkak të dunjasë dhe ai është nga njerëzit më asket.
(Dyshimi) Ata thonë: “Shejkh Rabij i lavdëron Jehudët.”
Unë them: Pasha Allahun, Shejkh Rabij asnjëherë nuk i ka lavdëruar Jehudët, por përkundrazi ai i nënçmon ata dhe lutet kundër tyre. E lus Allahun që të hakmerret ndaj atij që e ka prerë audion për ta nxjerrë Shejkh Rabijn sikur ai i lavdëron Jehudët.
(Dyshimi) Ata thonë: “Shejkh Rabija është i ngutshëm në kritikat e tij dhe nuk di të vlerësojë dëmin dhe dobinë.”
Unë them: Pasha Allahun, Shejkhu është nga njerëzit që më shumë i vlerëson përfitimin e dobive dhe largimin e dëmeve. Ai është nga njerëzit që më së shumti bëjnë durim, madje një herë e përmendi njërin me emër duke më thënë: “Unë e kam duruar atë më shumë se pesëmbëdhjetë vite. Unë i dija gabimet e tij dhe i shkruaja privat. Nuk nxora as edhe një shkronjë kundër tij, deri atëherë kur ai vazhdoi të këmbëngulë me çdo kusht në gabimet e tij.” Megjithëkëtë, kur vdiq ky person të cilin e kishte kritikuar, Shejkh Rabij i mori në telefon fëmijët e tij dhe i ngushëlloi për vdekjen e babait.
(Dyshimi) Ata thonë: “Pasuesit e Shejh Rabijs e shenjtërojnë Shejkh Rabijn dhe marrin çdo gjë që thotë ai, pa e diskutuar fare dhe nuk e kundërshtojnë atë në asgjë.”
Unë them:
E para: Shejkh Rabij nuk ka pasues dhe ai e refuzon një gjë të tillë. Ai i edukon njerëzit me të kundërtën e kësaj. Nxënësit e dijes e dinë vlerën që ka ai dhe kanë përfituar nga dituria e tij.
E dyta: Njerëzit e rëndësishëm dhe me vlerë të cilët e njohin vlerën e Shejkh Rabijs, thonë se Shejkhu gabon dhe ia qëllon. Kështu, ata e lënë atë që ai ka gabuar dhe të njëjtën kohë e ruajnë pozitën e tij dhe ia dinë vlerën. Kjo nuk vlen vetëm për Shejkh Rabijn, por për çdo imam që ka ardhur pas Pejgamberit, alejhi salatu ue selam.
E treta: Nxënësit e Shejkhut ndonjëherë e kundërshtonin atë dhe diskutonin me të. Madje vetë ai, Allahu e mëshiroftë, kërkonte nga ata që të diskutonin së bashku për një çështje. Në një rast, kemi qenë në një takim privat me Shejkh Rabijn dhe Shejkh Suhejmin. Ky ka qenë takimi i fundit me të. Shejkhu filloi të flasë për një çështje dhe unë fillova ta diskutoj atë si çështje. Unë nuk isha gjë para dijes dhe pozitës së Shejkhut. Ai diskutonte me mua sikur me qenë ortak dhe me shumë modesti. Madje, kur unë i thashë: “O Shejkh, unë jam nxënës dije. Kuptoj aq sa më ka furnizuar Allahu.” Ai më tha: “Ti je dijetar.” Pas diskutimit që zgjati pothuajse një orë, Shejkhu ndërroi mendim duke e përkrahur atë që i thashë unë.
Po pyes veten: a të habitem nga butësia që kishte për një nxënës dije të vogël si puna ime, apo të habitem nga dashuria që ai kishte për të vërtetën dhe kthimi i tij në të vërtetën kur i bëhej e qartë ajo!?
(Dyshimi) Ata thonë: “Shejkh Rabij ka dhënë fetva që lejohet kërkimi i ndihmës nga qafirat dhe si rrjedhojë e kësaj janë vrarë shumë Muslimanë dhe u shkatërrua Iraku dhe Agfanistani.”
Unë them: Shejkh Rabij dhe dijetarët tanë të mëdhenj dhanë fetva se lejohet kërkimi i ndihmës nga qafirat atëherë kur Sadam Huseini u tregua arrogant dhe nuk donte të dëgjojë zërin e drejtësisë dhe urtësisë. Sadami e pushtoi Kuvajtin dhe ndodhi ajo që ndodhi me banorët e tij. Kështu, udhëheqësit dhe dijetarët tanë, një ndër to edhe Shejkh Rabij, patën qëndrime fisnike për t’i ndihmuar vëllezërit tanë të Kuvajtit. Sa i përket pushtimit të Irakut dhe Afganistanit dhe gjërat që ndodhën gjatë pushtimit, nuk ka janë fryt i fetvasë sheriatike dhe ajo fetva nuk ka të bëjë me këto pushtime.
Në fund, i ftoj të gjithë që të dëgjojnë fjalimin e bukur që mbajti vëllai im Shejkh Dagash el-Axhmij me titull “Ashtu siç e kam njohur Shejkh Rabijn.”
Përktheu: Jeton Shasivari
يقول المفترون : الشيخ ربيع رحمه الله يأمر بطاعة الحكام مطلقا ويكاد يؤلههم .
وأقول : والله الذي لا إله إلا هو ماتجاوز الشيخ قول النبي صلى الله عليه وسلم: " على المرء المسلم السمع والطاعة فيما أحب وكره مالم يؤمر بمعصية فإن أمر بمعصية فلا سمع ولا طاعة "
ويقولون : الشيخ يجيز للحكام فعل الكبائر وأقول : والله ما أجاز ذلك قط ، ولكن الخوارج يريدون جعل فعل الكبيرة مكفرا للحكام فمن لم يجز الخروج على الحاكم بفعل الكبيرة يرمونه بأنه يجيز فعل الكبيرة.
والشيخ يناصح الأمراء ومادخل على أمير إلا ناصحا ، ومرة ناصح أمير المدينة السابق سمو الأمير فيصل بن سلمان في أمر يراه وكان يناصح بحماس لدين الله فيما يرى وكان الأمير حفظه الله يقابل ذلك بتقدير وابتسامة لم تفارق وجهه فلست أدري أتعجب من غيرة الشيخ على دين الله أم من حلم وتقدير سمو الأمير.
يقولون : إنه عالم سلطان باع دينه بالدنيا
وأقول والله مادخل على الشيخ ربيع شيء من الدنيا نتيجة مواقفه وهو من أزهد الناس في الدنيا.
يقولون إن الشيخ ربيعا رحمه الله يمدح اليهود
وأقول : والله مامدح الشيخ اليهود قط بل يذمهم ويدعو عليهم ، واسأل الله أن ينتقم ممن ركب المقطع.
يقولون : إن الشيخ ربيعا يتعجل في نقده ولايقدر المصالح والمفاسد
وأقول : والله إن الشيخ من أكثر الناس أمرا بتقدير المصالح جلبا والمفاسد درءا ، ومن أكثر الناس صبرا حتى قال لي فلان وسماه صبرت عليه أكثر من خمسة عشر عاما وأنا واقف على أخطائه وأكاتبه ولم أخرج حرفا واحدا حتى أصر على أخطائه إصرارا باتا ، ومع ذلك فعندما مات ذلك المتكلم فيه اتصل الشيخ بأبنائه وعزاهم
يقولون : إن اتباع الشيخ ربيعا يقدسونه ويأخذون بكل مايقول بلا مناقشة ولا يخالفونه في شيء
وأقول : أولا ليس للشيخ ربيع أتباع وهو يأبى ذلك ويربي على ضده ، وإنما طلاب علم يعرفون له فضله واستفاد وا من علمه.
وثانيا كل الذين لهم شأن ممن يعرفون فضل الشيخ ربيع يقولون إن الشيخ ربيعا يصيب ويخطئ ، ويتركون ما رأوا أنه أخطأ فيه مع معرفة فضله وحفظ مقامه ، وليس هذا عندهم خاصا بالشيخ ربيع بل كل إمام بعد النبي صلى الله عليه وسلم كذلك .
وثالثا طلاب الشيخ يخالفونه أحيانا ويناقشونه بل هو رحمه الله يطلب مناقشته ، ومما أذكره أنه في مجلس خاص جمعني بالشيخ والشيخ صالح السحيمي حفظه الله وهو من آخر المجالس ذكر الشيخ شيئا فناقشته فيه وأنا لاشيء أمام علمه وفضله وكان يناقشني مناقشة الند تواضعا منه بل عندما قلت ياشيخ انا طالب علم أفهم بحسب مارزقني الله ، قال بل أنت عالم ، ثم بعد نقاش استمر قرابة ساعة رجع الشيخ إلى شيء مما قلت ، ولست أدري هل أعجب من حلمه على طالب علم صغير مثلي أم من حبه للحق ورجوعه إلى ماظهر له منه.
يقولون إن الشيخ ربيعا أفتى بجواز الاستعانة بالكفار مما أدى إلى قتل كثير من المسلمين وتدمير العراق وأفغانستان.
وأقول إن الشيخ ربيعا وكبار علمائنا أفتوا بجواز الاستعانة بالكفار عندما تجبر صدام حسين وأبى الاستماع لصوت العدل والحكمة وغزا دولة الكويت الحبيبة وحصل ماحصل لأهلها فوقف ولاة أمرنا وعلمائنا ومنهم الشيخ ربيع موقفا مشرفا في نصرة إخواننا .
وليس احتلال العراق وافغانستان وما حصل في ذلك ثمرة لتلك الفتوى الشرعية المشرفة ولاعلاقة لتلك الفتوى به .
وختاما أدعو الجميع إلى الإستماع إلى الكلمة الطيبة لأخي الشيخ دغش العجمي بعنوان الشيخ ربيع كما عرفته